Video streaming by Ustream ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (ομιλίες) ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ... http://apokalipsistora.blogspot.gr/2011/12/blog-post_21.html ...{κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ...

< ΟΛΑ, ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ >

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΟΙΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΙΑΥΤΟΛΟΓΙΑΣ

Η  Καύχηση
ΓΕΝΙΚΑ: Καύχηση είναι η περιαυτολογία και η τάση κάποιου να κομπάζει για τον εαυτό του και τα επιτεύγματά του. Η καύχηση δείχνει αλαζονεία, έπαρση και κομπορρημοσύνη. Παρ' όλα αυτά η καύχηση σε μία και μόνο περίπτωση, στην οποία θα αναφερθούμε πιο κάτω, αποτελεί αρετή και όχι πάθος. Στην ψυχολογία καύχηση είναι η τάση κυρίως, αλλά όχι μόνο, των παιδιών να περιαυτολογούν ως αποτέλεσμα υπερβολικής εκδήλωσης εγωκεντρισμού ή μειονεξίας και συμπλεγμάτων κατωτερότητας.

Ο ΑΟΙΔΟΣ ΘΑΜΥΡΙΣ: Στην πλούσια ελληνική Μυθολογία βρίσκουμε το όνομα του Θάμυρη (Ιλιάδα), υποδειγματική μορφή, μυθική ενσάρκωση, θα λέγαμε της πλούσιας αρχαίας ελληνικής σοφίας, του καυχησιάρη. Κάποτε ο αιδός αυτός βρέθηκε στο παλάτι του Ευρύτου στην Οιχαλία, για να πάρει μέρος σε ποιητικό διαγωνισμό. Εκεί, περήφανος για την τέχνη του, ο Θάμυρις καυχήθηκε πως θα νικούσε ακόμη κι αν τον ανταγωνίζονταν οι ίδιες οι Μούσες. Για την καύχησή του αυτή, την ύβριν, προς τις θεότητες, οι Μούσες τιμωρώντας τον παραδειγματικά, τον τύφλωσαν και του πήραν το χάρισμα της μουσικής, καθιστώντας τον τελείως άμουσο.
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ: Στην αρχαία ελληνική η λέξη που ταυτίζεται με την καύχηση είναι η “οίησις” ακόμη και η “ύβρις”. Έτσι σε ανθολογίες αρχαίας σοφίας διαβάζουμε: “Οίησις ακάθαρτον φύσει εστί και προκοπής εγκοπή. Ύβριν ου στέργουσι (δεν ανέχονται) ουδέ δαίμονες (θεοί).” Ακόμη η ανώνυμη αρχαία σοφία τονίζει: “Μη καυχώ τα εις αύριον, ου γαρ οίδας τι τέξεται η επιούσα (η επομένη)”. Ο Αισχύλος βρίσκοντας παράλογη την καύχηση τονίζει: “Ο κόμπος (ο κομπαστής, ο καυχησιάρης) ου κατ’ άνθρωπον φρονεί” (Επτά επί Θήβαις), προσθέτοντας αλλού: “Δεν πρέπει, θνητός σαν είναι κανείς, να’ναι περήφανος πέρ’ απ’ το μέτρο. Γιατί η υπεροψία, σαν ανθίσει, θα καρπίσει της καταστροφής τον στάχυ.” Ο Αίσωπος υπενθιμίζει θυμόσοφα κάτι που συχνά πολλοί παραττηρούμε και στη ζωή μας: “όσοι κομπάζουν μπροστά σε ανθρώπους που τους γνωρίζουν, φυσικά γελοιοποιούνται” (Μύθοι 99).
Όμως η καύχηση, εκτός από τη γελοιοποίηση μπορεί, κατά τον Ευριπίδη, να οδηγήσει σε μεγάλες συμφορές: “Όταν δεις κάποιον να περηφανεύεται πολύ και να καυχιέται για την καταγωγή και για τα πλούτη του, σύντομα να περιμένεις την τιμωρία του” (Αποσπάσματα). Ο άλλος μεγάλος τραγικός ο Σοφοκλής θυμίζει: “Ο Ζευς μισεί υπερβολικά τις καυχησιολογίες” (Αντιγ. 127).
Το ίδιο λέει και ο Ηρόδοτος: “Ο Θεός αγαπά να ταπεινώνει τα υπερέχοντα” (ζ’10,5). Ο άλλος μεγάλος ιστορικός, ο Θουκιδίδης, συμβουλεύει: “Όσοι κομπάζουν για επιτυχίες τους, χάνουν (αργότερα) την ευτυχία τους.” Ο Πλούταρχος δίνοντας μεγάλη σημασία στην παιδαγωγία και στο “προλαμβάνειν” έγραψε: “Δει των νέων εκπνευματούν το οίημα και τον τύφον¨, δηλαδή, πρέπει να βγάζει κανείς την έπαρση και την φαντασία από τους νέους. (Ηθικά 43Β). Τέλος στην Ανθολογία Στοβαίου διαβάζουμε μια πολύ εκφραστική, αποδιδόμενη στο Σωκράτη, μεταφορά για την καύχηση: “Όπως οι χωρίς περιεχόμενο ασκοί φουσκώνουν με τον αέρα, έτσι και οι χωρίς πνευματική υπόσταση άνθρωποι διογκώνονται από την έπαρση, την αλαζονεία και την εσφαλμένη για τον εαυτό τους γνώμη!”
ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ: Γράφει ο Προφήτης: «Οι μακαρίζοντες υμάς καί τήν τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσι». (Ησ. γ΄12). Διότι από τούς επαίνους γεννάται η φιλαυτία, η υπερηφάνεια και η καύχηση. Καυχήθηκε o Δαβίδ γιά τά πλήθη τού λαού του, και τόν είδε ν' αφανίζεται από θανατικό. Καυχήθηκε o βασιλιάς Εζεκίας για τα πλούτη του, και έχασε όλους τους θησαυρούς του. Καυχήθηκε o Ναβουχοδονόσορ για τη Βαβυλώνα του, κι έχασε τα λογικά του. Έτσι φαίνεται πως καλύτερο είναι να είμαστε ταπεινοί, παρά να χαιρόμαστε θριαμβολογώντας για τις επιτυχίες μας. Ο Φαρισαίος έκανε καλά έργα, αλλά όταν καυχήθηκε γι' αυτά, καταστράφηκε. Έτσι, ο τελώνης δεν έκανε τίποτε καλό, σώθηκε όμως μέ τήν ταπείνωσή του. Για τη ματαιότητα της καυχησιολογίας διαβάζουμε στην Π. Διαθήκη: “Εν περιβολή ιματίων μη καυχήσεις και εν ημέρα δόξης μη επαίρου” (Σ. Σειράχ ια’4), δηλαδή να μην καυχώμαστε για τα ρούχα μας και την ανθρώπινη δόξα. Ο Παροιμιαστής συνιστά το ίδιο για τους νομιζόμενους σοφούς: “Επί τη σοφία μη επαίρου” (Παρ. γ’5). Η καύχηση δείχνει άγνοια της πραγματικότητας από τον πάσχοντα γιατί: “Τι ωφέλησεν ημάς η υπερηφανία; Και τι πλούτος μετά αλαζονείας συμβέβληται ημίν; Παρήλθεν εκείνα πάντα ως σκιά.” (Σ. Σολ.). Το ότι καύχηση και υπερηφάνεια οδηγούν στη συντριβή του υπερφίαλου τονίζεται και πάλι από το βιβλίο των Παροιμιών: “Προ συντριβής ηγείται (προηγείται) ύβρις, προ δε της πτώσεως υπερηφάνεια” (ιστ’18). Στο βιβλίο Α΄ Βασιλειών διαβάζουμε πως δεν πρέπει να καυχιόμαστε για τη δύναμη, για τον πλούτο, ούτε ακόμη για τη φρόνηση αλλά: “καυχάσθω o καυχώμενος, εν τώ συνιείν καί γινώσκειν τόν Κύριον καί ποιείν κρίμα καί δικαιοσύνην εν μέσω τής γής» (β΄10), ενώ στους Ψαλμούς τονίζεται: “Εξολοθρεύσει Κύριος γλώσσα μεγαλορρήμονα” (Ψ. ια’14). Κάτω από το πρίσμα του φωτός του Ευαγγελίου η στηλίτευση της καύχησης είναι ακόμη σαφέστερη. Έτσι υπερηφάνεια και καύχηση φέρνουν τη συντριβή, κατά το λόγο του Κυρίου: “Πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται” (Λουκ. ιδ’1), ενώ ο Απόστολος προειδοποιεί: “Εί τις δοκεί είναί τι, μηδέν ών, φρεναπατά εαυτόν. Το δε έργον εαυτού δοκιμαζέτω έκαστος, και τότε εις εαυτόν μόνον το καύχημα έξει, και ουκ εις έτερον.” (Γαλ. Στ’3). Κατά τον ίδιο Απόστολο υφίσταται και η καλή καύχηση, στην οποίαν αναφερθήκαμε εισαγωγικά: “Ο καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω. Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστι δόκιμος, αλλ’ όν ο Κύριος συνίστησιν” (Β. Κορ. ι΄17), ενώ αρετή που οδηγεί στην πραγματικά άξια καύχηση είναι η ταπείνωση: “Καυχάσθω ο αδελφός ο ταπεινός εν τω ύψει αυτού, ο δε πλούσιος εν τη ταπεινώσει αυτού” Ιακ. Α’9). Για τον Απόστολο Παύλο κύριο αίτιο του πάθους της καυχησιολογίας είναι η κοσμική γνώση που: “φυσιεί” (προκαλεί έπαρση), ενώ αντιθέτως “η αγάπη οικοδομεί”
Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ: Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης έλεγε ότι: “Το να υπερηφανεύεσαι για τον πλούτο, ή να καμαρώνεις για την καταγωγή σου, ή το να νομίζεις ότι είσαι ανώτερος από τους άλλους (...) αυτά είναι αφαίρεση της ψυχικής αξίας και καταλήγουν στην ντροπή", μια ντροπή που μπορεί να παραχωρηθεί παιδαγωγικά από το Θεό: “για ό,τι καυχιόμαστε, θα παραχωρήσει ο Θεός να το χάσουμε, για ταπείνωση” (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκήνος βρίσκει αιτία της Πτώσης των Πρωτοπλάστων την καύχηση του “είναι ίσα Θεώ”: “Πολλά φρονώ εν Θεώ αλλ’ εμαυτόν μετρώ, ίνα μη εν καυχήσει απόλλυμαι, ως Αδάμ ποτε τον προπάτορα ο εχθρός παρασκευάσας ισοθεϊαν φαντασθήναι, εξήνεγκε παραδείσου και μέχρις άδου πυθμένων κατήγαγε”. Ο Ιερός Χρυσόστομος δείχνει το δρόμο της αυτομεμψίας για την αντιμετώπιση της καύχησης: “Αν πεις για τον εαυτό σου ότι έχεις καλή φήμη, έγινες άχρηστος, έστω και αν πράγματι είσαι καλός. Αν δε χαρακτηρίσεις τον εαυτό σου ως αχρείο, τότε έγινες εύχρηστος, έστω και αν δεν είσαι καλός.” Ο Άγιος Ιωάννης Σιναϊτης βλέπει πνευματική υγεία εκεί που αποχωρέι η καύχηση: “αν ο λογισμός δεν παινεύεται πλέον για φυσικά προτερήματα, αυτό είναι σημάδι ότι αρχίζει να έρχεται η υγεία". Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλώντας για τη φαρισαϊκή καύχηση έλεγε: “Εκείνοι που υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και αγνοούν την πίστη στον Θεό, μοιάζουν με λείψανα νεκρών, που είναι μεν ντυμένα με ωραία ρούχα, αλλά δεν έχουν την αίσθηση των ωραίων αυτών ρούχων” κι σύγχρονος Άγιος Πατέρας Παϊσιος προσθέτει: “Το καλό που κάνει ο άνθρωπος, όταν το κάνει γνωστό και υπερηφανεύεται, το εξοφλάει, κουράζεται άσκοπα και κολάζεται”.
ΕΠΙΜΥΘΙΟ: “Αν μας επαινούν όλοι οι άνθρωποι δε θα αποκτήσομε τίποτα. Καί αν ακόμα κανείς δε μας επαινέσει, τίποτε δε θα στερηθούμε. Δέν κάνομε το καλό για τους ανθρώπους, αλλά για το Θεό. Μας αρκεί η αμοιβή του Θεού.” (Α. Δημήτριος Ροστώφ). Ποτέ δεν πρέπει νά αυτοεπαινούμαστε και να καυχησιολογούμε, ούτε να ζητάμε τον ανθρώπινο έπαινο. Αλλά ούτε και να ζηλεύομε εκείνους που επαινούνται από τούς ανθρώπους. Η αληθινή ανάπαυση βρίσκεται στό Θεό. Τα αθρώπινα είναι πρόσκαιρα καί μεταβλητά. Άλλοτε “Ωσαννά” και κλάδοι φοινίκων και άλλοτε “Άρον, άρον σταύρωσον” και καρφιά ή αγκάθια. Μόνο τα θεία είναι αιώνια και αμετάβλητα.
Αν φροντίζομε για τη δική μας δόξα, η χάρις του Θεού θα μας εγκαταλείψει. “Μη ημίν Κύριε, μη ημίν, αλλ' ή τω oνόματί σου δος δόξαν”, αναφωνεί ο Προφητάναξ Δαβίδ (Ψαλμ. ριγ΄9). Αντίθέτως ας αποκρύπτουμε με τη σιωπή μας τα καλά έργα αφήνοντας να τα γνωρίζει μόνον o Θεός. Διότι, τα ύψη της τιμής και των επαίνων, περισσότερο των ματαίων αυτοεπαίνων, διαδέχονται οι γκρεμοί της ατιμίας και του oνειδισμού, αν όχι εδώ από τούς ανθρώπους, σίγουρα εκεί από τους δαίμονες. Για όλα λοιπόν να δοξάζομε το Θεό και όλα να τα αποδεχώμεθα ως προερχόμενα απ' Αυτόν καί τό άγιο θέλημά Του.

ΛΟΓΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ καί Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
Ὁ Θεὸς δὲν κρίνει τὸν χριστιανὸ ἐπειδὴ ἁμάρτανει, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν μετανοεί..! *Κάποια μέρα ποὺ πῆγα νὰ ἐπισκεφτῶ τὸν ἅγιο Νήφων, τὸν βρῆκα νὰ κάθεται στὸ κελί του καὶ νὰ διαβάζει. Μόλις μὲ εἶδε, χάρηκε πολύ. Μὲ χαιρέτησε μὲ ἰδιαίτερη ἀγάπη, κι ἔσκυψε πάλι στὸ βιβλίο του. Ἐγὼ τὸν ἐμπόδισα ἀπὸ τὸ διάβασμα καὶ ἄρχισα νὰ τὸν ρωτάω γιὰ τὴν μετάνοια. Τότε μου ἀποκρίθηκε: -Πίστεψε μέ, ἀδελφέ μου, ὅτι ὁ ἀγαθὸς Θεὸς δὲν θὰ κρίνει τὸν χριστιανὸ ἐπειδὴ ἁμάρτησε… Παραξενεύτηκα πολὺ μ΄ αὐτὰ τὰ λόγια καὶ τὸν ρώτησα μὲ σεβασμό: -Τότε λοιπὸν καθὼς λές, οἱ ἁμαρτωλοὶ δὲν θὰ κριθοῦν; Πρέπει δηλαδὴ ... περισσότερα »

ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ

26 Νοεμβρίου τών Οσίων Αλυπίου, Ακακίου, Στυλιανού...

*Ὁ Ὅσιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης* Ἦταν ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη τῆς Παφλαγονίας καὶ ἔζησε τὸν 6ο αἰώνα μ.Χ. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι, ὅταν θὰ γεννιόταν ὁ Ἀλύπιος, ἡ μητέρα του εἶδε σὲ ὄνειρο νὰ κρατάει ἕνα λευκὸ ἀρνὶ ποὺ στὰ κέρατά του ἦταν τρεῖς ἀναμμένες λαμπάδες, ποὺ σήμαινε τὶς ἀρετὲς ποὺ θὰ εἶχε τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννιόταν. Οἱ γονεῖς του ἔδωσαν στὸν Ἀλύπιο χριστιανικὴ ἀνατροφή, ποὺ στὸ πρόσωπό του ἐπέφερε καρποὺς ἐκατονταπλασίονας. Εἶχε μεγάλη περιουσία, τὴν ὁποία δαπάνησε στοὺς φτωχοὺς καὶ πάσχοντες τῆς περιοχῆς του. Διότι εὐχαρίστησή του ἦταν νὰ ἐκπληρώνει τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ποὺ προτρέπε... περισσότερα »

**********

    Σήμερα μέ τό παλαιόν ημερ.



 




+Οσίου Στυλιανού  

 
26/11 ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟΝ ή 9/12 ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ...

τή αυτή ημέρα Κατά τό Ορθόδοξο Αγιολόγιον]


  • Ὁ Ὅσιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης
  • Ὁ Ὅσιος Ἀκάκιος «ὁ ἐν τῇ Κλίμακι»
  • Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Ἀναχωρητής
  • Ὁ Ὅσιος Νίκων ὁ «Μετανοεῖτε»
  • Ὁ Ὅσιος Χαιρέμων
  • Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὴν Χίο

  • Ἦταν ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη τῆς Παφλαγονίας καὶ ἔζησε τὸν 6ο αἰῶνα μ.Χ. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι, ὅταν θὰ γεννιόταν ὁ Ἀλύπιος, ἡ μητέρα του εἶδε σὲ ὄνειρο νὰ κρατάει ἕνα λευκὸ ἀρνὶ ποὺ στὰ κερατά του ἦταν τρεῖς ἀναμμένες λαμπάδες, ποὺ σήμαινε τὶς ἀρετὲς ποὺ θὰ εἶχε τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννιόταν. Οἱ γονεῖς του ἔδωσαν στὸν Ἀλύπιο χριστιανικὴ ἀνατροφή, ποὺ στὸ πρόσωπό του ἐπέφερε καρποὺς ἑκατονταπλασίονας. Εἶχε μεγάλη περιουσία, τὴν ὁποία δαπάνησε στοὺς φτωχοὺς καὶ πάσχοντες τῆς περιοχῆς του. Διότι εὐχαρίστησή του ἦταν νὰ ἐκπληρώνει τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ποὺ προτρέπει τοὺς χριστιανοὺς νὰ εἶναι «συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαχνοι, φιλόφρονες». Δηλαδὴ νὰ συμπαθοῦν καὶ νὰ συμμετέχουν στὶς λῦπες τῶν ἀδελφῶν τους, νὰ ἀγαποῦν σὰν ἀδελφοὺς τοὺς συνανθρώπους τους, νὰ ἔχουν πονετικὴ καὶ τρυφερὴ καρδιὰ καὶ νὰ εἶναι περιποιητικοὶ καὶ εὐγενεῖς. Ὁ Ἀλύπιος, ἀφοῦ ἔμεινε πάμφτωχος, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο, ὅπου ἔκανε ἀσκητικὴ ζωή. Πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἔμεινε πάνω σ᾿ ἕνα στῦλο 50 (κατ᾿ ἄλλους 53 χρόνια) γιὰ λόγους ἄσκησης καὶ κάτω ἀπὸ διάφορες καιρικὲς συνθῆκες. Ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς του ἔφερε κοντὰ στὸν Ἀλύπιο καὶ ἄλλες ψυχές, ποὺ ζητοῦσαν εἰρηνικὸ καταφύγιο. Στοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὑπῆρξε φιλόστοργος πνευματικὸς πατέρας, καὶ τοὺς καθοδηγοῦσε μὲ τὶς συμβουλές του καὶ τοὺς στήριζε μὲ τὸ παράδειγμά του. Πέθανε εἰρηνικὰ τὸ ἔτος 608, ἀφοῦ ἔζησε 100 χρόνια, κατ᾿ ἄλλους 120. (Τελεῖται δὲ ἡ Σύναξις αὐτοῦ ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ τῇ οὔσῃ πλησίον τοῦ Ἱπποδρομίου, κατὰ τὸν Παρισινὸ Κώδικα 1594).

    Γιὸς πλουσίων γονέων (ποὺ μᾶλλον γεννήθηκε στὴν Παφλαγονία, χωρὶς αὐτὸ νὰ εἶναι σίγουρο, διότι ἐκεῖ φυλασσόταν καὶ ἱερὸ λείψανό του), διδάχτηκε νωρὶς ἀπ᾿ αὐτοὺς νὰ εἶναι ἐγκρατὴς καὶ νὰ θεωρεῖ τὸ χρῆμα μέσο γιὰ τὴν ἀνακούφιση καὶ περίθαλψη τῶν φτωχῶν καὶ τῶν ἀῤῥώστων. Ἀφοῦ ἔτσι ἀνατράφηκε καὶ οἱ γονεῖς του πέθαναν, διαμοίρασε ὅλη τὴν κληρονομιά του καὶ πῆγε σὰν ἀσκητὴς στὴν ἔρημο. Ἐκεῖ γνωρίστηκε μὲ ἄλλους ἀσκητές, ποὺ ζοῦσε μαζί τους μὲ ἀδελφικὴ ἀγάπη, χριστιανικὴ συγκατάβαση καὶ ἐπιείκεια. Δὲν λύπησε ποτὲ κανένα, μεγάλη του χαρὰ μάλιστα, ἦταν νὰ ἐπαναφέρει τὴν γαλήνη στὶς ταραγμένες ψυχές. Ἡ φήμη τῆς θαυμαστῆς ἀσκητικῆς του ζωῆς ἔφθασε μέχρι τὶς πόλεις, καὶ πολλοὶ ἔτρεχαν νὰ τὸν βροῦν γιὰ νὰ ζητήσουν ἀπ᾿ αὐτὸν τὶς πνευματικές του ὁδηγίες. Ὁ Ὅσιος Στυλιανός, παρὰ τὴν ἐρημικὴ ζωή του, ἔτρεφε στοργὴ καὶ συμπάθεια πρὸς τὰ παιδιά, ποὺ τόσο ἀγαποῦσε καὶ ὁ Κύριος. Ἄν, ἔλεγε, ἡ ταπεινοφροσύνη ἀποτελεῖ θεμέλιο τῶν ἀρετῶν, ἡ παιδικὴ ἡλικία ἀπὸ τὴν φύση της εἶναι περισσότερο ἐνάρετη, ἀπ᾿ ὅτι οἱ μεγαλύτεροι τῶν φιλοσόφων. Πολλὲς φορὲς οἱ γονεῖς ἔφεραν πρὸς αὐτὸν τὰ παιδιά τους, καὶ τότε ἡ ἀγαλλίαση τοῦ ὁσίου ἦταν πολὺ μεγάλη. Ὁ Θεὸς βραβεύοντας τὸ ἱερὸ αὐτὸ αἴσθημά του, προίκισε τὸν ὅσιο μὲ τὸ χάρισμα νὰ θεραπεύει τὰ ἄῤῥωστα παιδιὰ καὶ νὰ καθιστᾶ εὔτεκνους ἄτεκνες γυναῖκες. Πέθανε πλήρης ἡμερῶν ἀλλὰ καὶ ἀρετῶν.

    Ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη, ποὺ συνέγραψε τὴν Κλίμακα. Μόνασε στὴ Μικρὰ Ἀσία (στὸ Μοναστήρι Κελλιβάρα τοῦ ὄρους Λάτρου) καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνεξάντλητη ὑπομονή του. Ἔλεγε μάλιστα: «πλανῶνται ὅσοι νομίζουν ὅτι δὲν θυμώνω ποτέ. Θυμώνω, ἀλλὰ κατὰ τῶν δυὸ μεγαλυτέρων ἐχθρῶν. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ Σατανᾶς, τὸν ἄλλο περιττὸ νὰ σᾶς τὸν πῶ» καὶ ἔδειχνε τὸν ἑαυτό του. Στὸ Μοναστήρι εἶχε πολὺ δύστροπο προϊστάμενο, ἀλλὰ ἀπέναντί του ὁ Ἀκάκιος δὲν ἔλεγε τὸ παραμικρό. Ὁ ἡγούμενος τὸν κακοποιοῦσε καὶ ὁ Ἀκάκιος τὸν ἀγαποῦσε, ὅμως τὸν ἔθλιβε τὸ γεγονὸς ὅτι κινδύνευε ἡ σωτηρία τοῦ ἡγουμένου του ἀπὸ τὴν ὅλη διαγωγή του. Ὁ Ἀκάκιος πέθανε νέος, ἔχοντας παροιμιώδη ὑπομονὴ καὶ ζωντανὴ ἐλπίδα στὸ Θεό.

    Γι᾿ αὐτὸν ἀφηγεῖται ὁ Θεοδώρητος Κύρου, ποὺ γνώρισε τὸν ὅσιο προσωπικὰ (Φιλόθεος Ἱστορία, ἀριθ. 21). Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη Κύρου καὶ ἀσκήτευε στὴν ἀρχή, μέσα σ᾿ ἕνα πολὺ στενὸ κελί. Κατόπιν ἀνέβηκε στὸ κοντινὸ βουνὸ τῆς πόλης Κύρου καὶ ἐκεῖ ἀσκήτευε χωρὶς νὰ κατασκευάσει καλύβα. Ἔφτασε σὲ τόσο μεγάλα ὕψη πνευματικότητας, ποὺ κάποτε ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε νὰ ἀναστήσει τὸ παιδὶ μίας οἰκογένειας. Ἔτσι λοιπόν, αὐστηρὰ ἀσκητικὰ ἀφοῦ ἔζησε, ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

    Καταγόταν ἀπὸ τὸν Πολεμωνιακὸ Πόντο καὶ ἦταν γιὸς μεγιστᾶνα. Νέος ἀκόμα ἄφησε τὸ πατρικό του σπίτι καὶ μόνασε. Ἐπειδὴ δὲ τὸν διέκρινε ἱερὸς ζῆλος καὶ μεγάλο χάρισμα διδακτικότητας, γύρισε ὅλη τὴν Ἀνατολὴ σὰν ἀπεσταλμένος τῆς Μονῆς του κηρύττοντας τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἐπαναλάμβανε τὴν φωνή, ποὺ ἀντήχησε πρῶτα στὴν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας καὶ κοντὰ στὶς ὄχθες τοῦ Ἰορδάνη: «Μετανοεῖτε». Κατόπιν ὁ Ὅσιος Νίκων πῆγε στὴν Κρήτη, ὅπου παρέμεινε διδάσκοντας γιὰ 20 χρόνια. Ἀπὸ ἐκεῖ πῆγε στὴν Πελοπόννησο, ὅπου κατέληξε στὴν πόλη τῶν Λακώνων. Ἐκεῖ κήρυξε, ἔκανε διάφορα θαύματα καὶ ἔκτισε ναὸ στὸ ὄνομα τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἠθικὴ ἐπιῤῥοή του στοὺς κατοίκους ὑπῆρξε μεγάλη. Καὶ στὴ χώρα αὐτή, ποὺ ἀγάπησε περισσότερο καὶ ἀπὸ τὴν πατρίδα του, ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ τὸ ἔτος 998.

    Δὲν ἀναφέρεται ἀπὸ τὰ Μηναῖα καὶ τὸν Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικόδημου. Ἀναφέρεται ὅμως τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἀπὸ τὸν Παρισινὸ Κώδικα 1621 μὲ σύντομο ὑπόμνημα, ποὺ λέει, ὅτι ἔζησε μὲ ἁγνότητα καὶ σωφροσύνη. Ἐπίσης ἡ ζωή του μέσα στὴν ἔρημο ἦταν ἀσκητικότατη καὶ ἐκεῖ ἀπεβίωσε.

    Γεννήθηκε στὴ Χίο. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Παρασκευᾶς, ἡ δὲ μητέρα του Ἀγγεροῦ. Σὲ ἡλικία 18 μηνῶν, ὀρφανὸς ἀπὸ μητέρα, παραδόθηκε ἀπὸ τὸν πατέρα του νὰ τὸν ἀναθρέψει ἡ μητριά του. Σὲ παιδικὴ ἡλικία οἱ γονεῖς παρέδωσαν τὸν Γεώργιο σὲ κάποιο λεπτουργό, Βισσετζὴ ὀνομαζόμενο, γιὰ νὰ τοῦ μάθει τὴν τέχνη του. Ὅταν κάποτε μὲ τὸ ἀφεντικό του ἦλθε στὰ Ψαρά, γιὰ νὰ φιλοτεχνήσουν τὸ τέμπλο τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὁ Γεώργιος ἔφυγε μὲ ὁρισμένους νέους στὴν Καβάλα. Ἐκεῖ συνελήφθη νὰ κλέβει ἀπὸ ἕναν κῆπο καὶ παραδόθηκε στὸν κριτή. Γιὰ ν᾿ ἀποφύγει τὴν τιμωρία δέχτηκε τὸν Ἰσλαμισμό, περιτμήθηκε καὶ ὀνομάστηκε Ἀχμέτ. Σὲ ἡλικία 10 χρονῶν, ἐπέστρεψε στὴ Χίο κλαίγοντας καὶ ὁμολογῶντας τὸν Χριστό. Ὁ πατέρας του γιὰ νὰ τὸν προφυλάξει τὸν μετέφερε σ᾿ ἕνα κτῆμα του στὶς Κυδωνιές. Ἀργότερα, 22 χρονῶν ἀῤῥαβωνιάστηκε, καὶ ὁ ἀδελφὸς τῆς μνηστῆς του, ἐπειδὴ εἶχε μαζί του χρηματικὲς διαφορές, τὸν πρόδωσε στὸν Τοῦρκο διοικητή, ὅτι ἐνῷ ἔγινε Μουσουλμάνος ἐπανῆλθε στὸν Χριστιανισμό. Βασανίστηκε σκληρὰ καὶ ἀφοῦ μέσα στὴ φυλακὴ κοινώνησε τῶν ἀχράντων μυστηρίων, τὸ πρωὶ τῆς 26ης Νοεμβρίου 1807 τοῦ ἔκοψαν -μὲ μαρτυρικὸ τρόπο - τὸ κεφάλι λίγο-λίγο. Ἔτσι ἔλαβε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου, ἀπὸ τὸν ἀθλοθέτη Χριστό


  • βλέπε Συναξαριστη τού Λαγγή...



*

 Η Παναγία μας είναι η μόνη μας ελπίδα, διότι είναι η μητέρα όλων τών Ορθοδόξων... . Δεν υπάρχει άλλη για τους πολλούς απελπισμένους. Μονάκριβη μάνα. Είχε απελπιστεί από τις ικανότητες της. Δεν στεκόταν στα δεκανίκια των λόγων των άλλων. Στηριζόταν στον σταυρό του Υιού της. Ο πόνος την ομόρφαινε πιο πολύ. Στον κίνδυνο βρήκε τη λύτρωση. Επέλεξε τη σιωπή. Κυνηγήθηκε. Αγάπησε τα δύσκολα. Άντεξε στον πόνο. Άντεξε και στην ευτυχία των μαθητών του Υιού της, δίχως λάθη στις εξετάσεις. Ήξερε ν' αναμένει. Έπαθε λοιπόν κι έμαθε. Κέρδισε κι έχει...περισσότερα »  [image: http://www.turnbacktogod.com/wp-content/uploads/2008/10/virgin-mary-pics-1115.jpg] "Θεοτόκος!

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ..

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΕΝΤΡΟ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ Τό γεγονός τής ενανθρωπήσεως τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, είναι τό σημαντικότερο ιστορικό γεγονός οπωσδήποτε, τό οποίο δύο χιλιάδες χρόνια μετά από τήν γέννηση τού Χριστού, δέν έπαψε νά επηρεάζει τήν ανθρωπότητα. Τό αιώνιο στίγμα – πρό ΧΡΙΣΤΟΥ, καί μετά ΧΡΙΣΤΟΥ – επιβεβαιώνει τόν κάθε σοβαρό, καί μή εμπαθή ιστορικό, ότι όντως ο μοναδικός Ιησούς, είναι κυρίαρχος τής ιστορίας, καθώς καί πρίν τήν ενανθρώπησή Του, τά πάντα θεωρούνται ως προπαρασκευή γιά τό μοναδικό αυτό γεγονός. Όλα τά σχετικά στοιχεία μέ τήν ενσάρκωση τού Υιού καί Λόγου τού Θεο...περισσότερα »

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ..


ότι δέν πρέπει νά ξεχαστεί...

ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ...

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Η Θρησκεία του μέλλοντος

Το τέλος της Ευρώπης που ξέραμε - Τι δεν καταλαβαίνεις;

* Την 1-6-16 έλαβαν χώρα στην Ελβετία τα εγκαίνια του μεγαλύτερου σιδηροδρομικού τούνελ στον κόσμο που θα συνδέει την Ελβετία με τη Βόρεια Ιταλία. Παρόντες στην τελετή οι ισχυροί ηγέτες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων η κα Μέρκελ, κ. Ολάντ, Ρέντσι ενώ γενικά παραβρέθηκε ως καλεσμένη η Ευρωπαϊκή Ελίτ.* *Η τελετή ξεκίνησε με – τι άλλο; – συμπροσευχή (στο 7΄.10΄΄) Καθολικού Ιερέα, Ραβίνου, Μουφτή και Προτεστάντισσας Κληρικού και συνεχίστηκε με διάφορα συμβολικά δρώμενα ώστε να καταλήξει στην πιο απροκάλυπτη Σατανιστική τελετή που έχει ποτέ λάβει χώρα δημοσίως. Οι Ελβετοί οργανωτές με ... περισσότερα »

Ευρώπη της «ανεκτικότητας» και των «δικαιωμάτων»: Γερμανός πολιτικός αναγκάσθηκε να παραιτηθεί λόγω της χριστιανικής του πίστης

O Γερμανός πολιτικός Mark Holleman αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το διορισμό του στο Δημοτικό Συμβούλιο του Μονάχου και την θέση του στο γραφείο για το περιβάλλον και την υγεία, λόγω της συμμετοχής του σε μια ομάδα υπέρ της ζωής (κατά των αμβλώσεων), καθώς και στην Διεθνή Χριστιανική Αλληλεγγύη (Christian Solidarity International – CSI, μίας ομάδας που υπερασπίζεται τους διωκόμενους χριστιανούς σε όλο τον κόσμο). Ο Mark Holleman, ένας πολιτικός από το μικρό κόμμα ÖDP (Ökologisch-Demokratische Partei, οικολογικό «συντηρητικό» κόμμα που ιδρύθηκε από μέλη των Πρασίνων) και δήμαρχο... περισσότερα »

ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ... 'ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ'' ΣΤΟ FACEBOOK !!!

*'πυρήνα της Εκκλησίας του Σατανά.'* * "Η Εκκλησία του Σατανά είναι μια οργάνωση, της οποίας η Διδασκαλία βασίζεται στην σαρκική φύση του εαυτού μέσα από τον αγώνα της για την αυτοεξέλιξη, την αυτογνωσία και της κατάκτηση της Γνώσης, σε όλα επίπεδα. Οι στόχοι και οι σκοποί της Εκκλησίας του Σατανά, εκφράστηκαν από τον Anton Szandor LaVey, το 1969, στο βιβλίο του ''The Satanic Bible'' (H Σατανική Βίβλος). Στις αρχές του 1960, ο Anton LaVey ιδρύει το περίφημο Τάγμα του Τραπεζόεδρου, το οποίο περιλαμβάνει διδασκαλίες της Αριστερής Ατραπού της Μαγείας, και της Σκοτεινής Αλχημείας... 

ΝΟΜΙΜΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΜΕ ΤΡΙΩΡΟΦΟ ΝΑΟ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΘΕΩΝ

Η πρώτη στην Ουκρανία και σε ολόκληρη την μετα-σοβιετική κρατική θρησκευτική κοινότητα,, ανοιχτά και νόμιμα, με βάση το Σύνταγμα της Ουκρανίας, ομολογούν τον "Dyavolopoklonnichestvo" (Παραδοσιακό σατανισμό) της κοινότητας "Μπόζιτσι" που δρα στην περιοχή Τσερκάσι. Επισημοποίησαν ουσιαστικά ότι οι σφαγές που πράτουν οι Νεοναζί στην Ουκρανία είναι θυσίες πρός τον Σαμαέλ και την παρέα του, και επειδή δεν πιστεύω γενικά στην τύχη, δεν βρήκα καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι καταχωρήθηκε και με το νόμο την συγκεκριμένη περίοδο. Ανέφεραν, επίσης, ότι για την βαλπουργία νύχτα σε μια δασώδη πε... περισσότερα »

Ο Μαύρος Ήλιος, τα τρομερά SS και η οργάνωσης θούλη

** *Τα τρομερά SS (Schwarzer orden) ήταν η υλοποίηση των αποκουφιστικών και εσωτερικών πεποιθήσεων της οργάνωσης θούλη. Μέσα στα SS τώρα, υπήρχε μία άλλη εσωτερική οργάνωση, η οποία ονομαζόταν επίσης SS αλλά σήμαινε Schwarze Sonne (ο Μαύρος Ήλιος). Πρόκειται για αναφορά στον εσωτερικό καπνώδη πυρήνα/ήλιο που συμφωνά με τη θεωρία της Κοίλης Γης φωτίζει αχνά το εσωτερικό της. Σύμβολο του είναι ο σταυρός που χρησιμοποιήθηκε (και χρησιμποποιείται ως σήμερα) επάνω στα άρματα μάχης και στα αεροπλάνα. Τα μέλη της οργάνωσης θούλη είχαν στενές επαφές με ανθρώπους από τη θιβετιανή κοινότητα
Οι Μασσώνοι προετοίμαζαν επί εκατονταετίες, Παγκόσμια Θρησκεία.
Το μέλλον θεωρείται «άδηλον», άγνωστο και σκοτεινό!  Όμως, για πολλούς, δεν είναι άγνωστο, γιατί απλά, είναι οι ίδιοι, που το σχεδιάζουν.Στις ημέρες μας, ζούμε μια αποκάλυψη σχεδίων, εμπνευσμένων στο πολύ μακρινό παρελθόν, που έχουν προδιαγράψει τη συστηματική αλλοίωση των κανόνων της ζωής μας, την ηθική μας παρακμή και την άλωση των ψυχών μας.  Απώτερος σκοπός, των "εγκεφάλων" που συνέλαβαν αυτά τα σχέδια, είναι η ολοκληρωτική Παγκόσμια Κυριαρχία.
imagesCA4YTCUQ.jpg
Κάποτε, όταν αυτά γράφονταν, προκαλούσαν θυμηδία και αρνητικά σχόλια. Σήμερα πλέον, είναι απειλές, διαγράφονται καθαρά στον ορίζοντα και επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινότητά μας. Ποιός άλλωστε δεν αντιλαμβάνεται την απώλεια των δικαιωμάτων του, την ανυποληψία, τον παραμερισμό της γνώμης, των αναγκών, της θέλησης των λαών και την δικτατορία του χρήματος, που κανονίζει τις ζωές μας;
Μέρος των σκοτεινών σχεδίων για την Παγκόσμια Δικτατορία, εκτός από την οικονομία  σε κρίση και την παρακμάζουσα πολιτική, ασκείται ευρέως και η αλλοίωση της θρησκευτικής ταυτότητας και πίστης των λαών.  Μέσον επίτευξης του στόχου η σταδιακή απαξίωση των θρησκειών και κατασυκοφάντηση κυρίως, των χριστιανικών Εκκλησιών, ιδιαίτερα των ισχυρών της Ορθοδόξου και της Καθολικής. Η μέθοδος απλή, μείωση της αξιοπιστίας των, περιθωριοποίηση των απόψεών των, απόκρυψη ή χλεβασμός της δράσης και της σημαντικής παρουσίας τους, στην κοινωνία και στη ζωή των ανθρώπων. Έτσι ανυπόληπτες και αποστεωμένες πλέον, θα είναι άχρηστες στον Νέο Άνθρωπο του μέλλοντος.  Αυτό είναι το σχέδιο της Νέας Τάξης.
Κεντρικό ρόλο, στην εκτέλεση αυτών των σχεδίων, εκτός των άλλων οργανώσεων, έπαιξε και συνεχίζει να διαδραματίζει, η Μασσωνία σε όλο τον Κόσμο, όπως και στη χώρα μας.  Δυστυχώς, δεν πρόκειται, για μια απλή κακόβουλη οργάνωση. Είναι μια διεθνώς δικτυωμένη, πανύσχηρη οικονομικά και πολιτικά, μυστικοπαθής (κλειστή) οργάνωση, που λειτουργεί "φανερά" μεν ως οργάνωση, αλλά ώς έχουσα μεταφυσικές ανησυχίες και διαφυλάττουσα την Αλήθεια, από τα "όμματα των μυαρών και αμυήτων". Πρόκειται, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία μας απεφάνθει, περί μυστικιστικής, κρυφής εκκλησίας.
Η Μασσωνία, έχει τις καταβολές της στη μεσαιωνική Δύση των Ευρωπαϊκών λαών και έχει κατηγορηθεί για συνωμοσίες, δολοφονίες, μυστικισμό, μαγεία, διακίνηση παράνομου πλούτου, στήριξη επαναστάσεων, αποσταθεροποίηση δημοκρατικών πολιτευμάτων, πολιτικών επεμβάσεων, αιχμαλώτιση δημοσίων προσώπων και ένα σωρό «καλές» υπόγειες δράσεις.
Κυρίως όμως, το μέσο εκείνο που αλλοτριώνει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των ανθρώπων και το οποίο αποτελεί βασική διδασκαλία του Τεκτονισμού (Μασσωνίας), είναι ο λεγόμενος«Συγκρητισμός των Θρησκειών».


MASONIA.jpgΗ Μασσωνία διδάσκει (Ward παρά F.Hunt, σελ. 11-12), ότι: «εις πάσαν θρησκείαν υπάρχει η αλήθεια και ότι ευρίσκομεν μεταξύ των Μωαμεθανών, των Βουδδιστών, των Ιουδαίων, των Ινδών και των Χριστιανών ανθρώπους, οι οποίοι, ενώ συχνάκις χρησιμοποιούσι διάφορα σύμβολα, μεταχειρίζονται ταύτα διά να περιγράψουν ακριβώς τας αυτάς θρησκευτικάς πείρας».  Δηλαδή, ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ, ο Βουδδισμός, ο Ιουδαϊσμός, ο Ιουνδουϊσμός και ό,τι άλλο, αποτελούν εκφράσεις μιας και μόνης θρησκευτικής εμπειρίας, δηλαδή μιας και μόνης Θρησκείας.  Διαπιστώνουμε δηλαδή, πως για τους Μασσώνους μία είναι η Θρησκεία, η Παγκόσμια Θρησκεία. Για μια Παγκόσμια Θρησκεία δεν λέει και η Παγκόσμια Κυβέρνηση της Νέας Τάξης;
Ακόμη, δέχονται όλους τους πεφωτισμένους μύστες των θρησκειών, ως ανθρώπους που έλαβαν «εξ αποκαλύψεως» το «Πνεύμα της Ζωής».  Στο περιοδικό  Rome Hall, Universal Origins andEnolution εν Masonic Record του Απριλίου 1926, γράφουν: «Οι Βέδες των Ινδιών, οι Zend-Avestas (Ζεντ-Αβέστες) των Περσών, τα υψηλά και άγια παραγγέλματα του Βουδδισμού, οι μοναδικές συμβουλές του El Quran, το προφητικόν πυρ του Ισραήλ και οι περιστατικοί ύμνοι και οι ψαλμοί διαφόρων θρησκειών δεικνύουσιν, ότι υπήρξαν πάντοτε άνθρωποι, οι οποίοι, έλαβον το Πνεύμα της Ζωής».  Για τους Μασσώνους, δηλαδή και τα μυαλά των Νεο-εποχιτών, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ήταν ένας απλός άνθρωπος (μύστης) που έλαβε, κι αυτός όπως τόσοι άλλοι, το «Πνεύμα της Ζωής». Αυτό βέβαια είναι μεγάλη βλασφημία για Εμάς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ακόμη, ποιό είναι,τελικά αυτό το «Πνεύμα Ζωής» ; Μήπως αυτό του 666;
Βέβαια σημασία έχει, ότι η Μασσωνία, κηρύττει πως, όλες οι θρησκείες μαζί, μπορεί να κατέχουν τη Μία Αλήθεια περί Θεού και ότι ποτέ καμία από μόνη της δεν είναι η Αλήθεια. Με άλλα λόγια, πανθρησκεία, συνονθύλευμα θρησκειών, κομφούζιο δογμάτων, σύγχυση και αποδυνάμωση της Χριστιανικής Πίστεως.  Αυτός είναι, για τους Μασσώνους, ο δρόμος προκειμένου να γίνει αποδεκτή η παναίρεση της Παγκόσμιας Θρησκείας που θα επιβάλλει η Νέα Τάξη της δικτατορίας του 666.
Ναι! Αυτή είναι η Αλήθεια, που με επιμέλεια, ήταν κρυμένη για πολλές δεκαετίες στο παρελθόν.  Τώρα γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι η Μασσωνία, εργάζεται πυρετωδώς και με κάθε τρόπο, για τη δημιουργία και την επιβολή μιας Παγκόσμιας Θρησκείας, της Πανθρησκείας, που θα αποτελέσει και τον πρόδρομο του 666.
Στο περιοδικό FREEMASON (Ελευθερομασσώνος), της 13ης Φεβρουαρίου 1926, και στο άρθρο "Masonic Notes", οι μασσώνοι δάσκαλοι των Νεο-ταξιτών, γράφουν τα εξής: «Η Μασσωνία παράγει ιδανικά και διαφέροντα από κοινού μετά των διαφόρων θρησκευτικών σωμάτων. Θα ηδύνατο ταύτη να δημιουργήση αρμονικήν τινά παγκόσμιον θρησκείαν διά την πρόοδον και ανάπτυξιν της προσωπικότητος».
Ο Μέγας Διδάσκαλος  Ward στο βιβλίο του «Freemasony and the ancient Gods», γράφει τα εξής: «Εν τη νέα εποχή, ήτις διέρχεται διά μέσου της μακράς εργασίας της γεννήσεως της, η Μασσωνία θα υπάρχη εκεί, όπως αρχαιόθεν, διά να θέτη τα μεγάλα θεμέλια, επί των οποίων η νέα θρησκεία θα κτισθή...[i]     Πλάναι και ψευδή δόγματα (Ποιά;) θα παρέλθουν, και μεταξύ αυτών ίσως και μερικά, τα οποία φαίνονται εις τους πτωχούς καμμύοντας οφθαλμούς μας λίαν ουσιώδη. Αλλ' η πραγματική αλήθεια θα παραμένη πάντοτε, διότι η αλήθεια είναι αιώνια και αι βάσεις της αληθείας υπάρχουσιν εν τω Τάγματι μας (Μασσωνική Στοά).   Εξ αυτών θα προέλθη νέα τις κρείττων διαθήκη έτι άπαξ και η Μασσωνία θα παραμένη ακόμη διά να είναι η κιβωτός της καταφυγής, όταν ακόμη άπαξ τα ύδατα της καταστροφής θα απειλούν την γην επί μακρόν».
Και ερωτούνται:
Για πια Νέα Θρησκεία μιλούν;
Ποιες είναι οι «ουσιώδεις» θρησκείες, που θα «παρέλθουν»;
Ποια είναι και τι λέγει η (Μεγίστη) Διαθήκη, που θα λέει την Αλήθεια και που θα φυλάσσεται από τους σοφούς της Μασσωνίας, "όταν θα έλθει η καταστροφή της Γης";
Ποια είναι αυτή η καταστροφή και ποιος θα την προκαλέσει;
Σ' αυτά τα εύλογα ερωτήματα, δεν θέλουν οι Μασσώνοι (Πρόδρομοι της Παγκόσμιας Τάξης) να μας απαντήσουν.  Αυτές οι πληροφορίες, είναι μυστικά της Μασσωνικής Στοάς.  Βέβαια!   Είναιεπτασφράγιστα μυστικάπου γνωρίζουν μόνο λίγοι, ακόμη και μέσα, στις Μασσωνικές Στοές ανά την Υφήλιο.
Μασσωνία-Συγκρητισμός-Πανθρησκεία-Παγκόσμια-Κυβέρνηση-Κυριαρχία-του666
«Μαράν Αθά»[ii]


E-mail Εκτύπωση PDF
.Θα κατασκευαστεί στη συνοικία Mitte για χριστιανούς, μουσουλμάνους και εβραίους.

Ενας «Οίκος Προσευχής και Μαθητείας» για χριστιανούς, μουσουλμάνους και εβραίους πρόκειται να κατασκευαστεί στην πλατεία Petriplatz (πλατεία του Αγίου Πέτρου) του Βερολίνου.

Τα σχέδια είναι έτοιμα και οι ελπίδες μεγάλες, «όμως ένα κτίριο από μόνο του δεν μπορεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους αν δεν το επιθυμούν και οι ίδιοι», σημειώνει ο νικητής του σχετικού αρχιτεκτονικού διαγωνισμού.

Καθημερινά χιλιάδες αυτοκίνητα διασχίζουν τον πολυσύχναστο δρόμο που περνά μπροστά από την Petriplatz στην κεντρική συνοικία Mitte του Βερολίνου.

Είναι ένας αφιλόξενος, έρημος τόπος που όμως θα μπορούσε να μεταμορφωθεί χάρη στον οίκο προσευχής και μαθητείας, ο οποίος θα φιλοξενεί υπό την ίδια στέγη εκκλησία, συναγωγή και τζαμί.

Για την έναρξη του έργου, η Εβραϊκή Κοινότητα του Βερολίνου, το εκκλησιαστικό κολέγιο Αβραάμ Γκάιγκερ του Πότσδαμ, το Φόρουμ Διαπολιτισμικού Διαλόγου και η Οργάνωση St. Petri-St. Marien της Ευαγγελικής Εκκλησίας ίδρυσαν την οργάνωση «Ο Οίκος Προσευχής και Μαθητείας της Petriplatz του Βερολίνου».

Το νέο κτίριο θα ανεγερθεί στο σημείο όπου βρισκόταν κάποτε η εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Εχουν σχεδιαστεί τρεις διαφορετικοί χώροι προσευχής - ένας για χριστιανούς, ένας για μουσουλμάνους και ένας για εβραίους, οι οποίοι θα ενώνονται με διάδρομο, όπου θα μπορούν να διοργανώνονται κοινές τελετές και εκδηλώσεις.

Η κριτική επιτροπή απένειμε το πρώτο βραβείο στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Βερολίνου «Kuehn Malvezzi», το σχέδιο του οποίου είναι εμπνευσμένο από την παλιά εκκλησία του Αγίου Πέτρου και, με τον πύργο ύψους 44 μέτρων, ο οίκος προσευχής θα θυμίζει φρούριο. Στο εσωτερικό θα υπάρχει θολωτός διάδρομος δύο επιπέδων, ο οποίος θα χρησιμεύει ως χώρος μαθητείας.

«Ο τέταρτος χώρος αποτελεί δημόσιο χώρο μεταξύ των τριών θρησκειών. Είναι ένας χώρος για κατανόηση και συζήτηση. Ο διάλογος έχει να κάνει εν μέρει και με ένα είδους περιορισμού. Το έργο στοχεύει επίσης στην ανάδειξη και των διαφορών», εξηγεί στην DW ένας από τους αρχιτέκτονες, ο Γουίλφριντ Κιούν.

O Γκρέγκορ Χόμπεργκ, ιερέας της Ευαγγελικής Εκκλησίας και πρόεδρος της οργάνωσης της Petriplatz δηλώνει ικανοποιημένος με το σχέδιο. Τονίζει ότι το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί ένα «αμάλγαμα» θρησκειών αλλά «να μάθουμε πώς να προσεγγίζουμε ο ένας τον άλλον με αξιοπρέπεια και σεβασμό».

Σήμερα, η Petriplatz είναι κάτι παραπάνω από ένα περιφραγμένο κομμάτι αναξιοποίητης γης. Μέχρι και πριν από μία πενταετία, ο χώρος για τον οποίο σήμερα προορίζεται ο ναός χρησίμευε ως πάρκινγκ αυτοκινήτων - θέαμα όχι και τόσο ευχάριστο - και μία μοναχική πινακίδα έγραφε «Petriplatz». Ολα όμως άλλαξαν το 2007, όταν ο χώρος αποδεσμεύθηκε.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τα απομεινάρια της μεσαιωνικής πόλης της Cölln, προκατόχου τουΒερολίνου και μίας από τις πέντε πόλεις που ενώθηκαν υπό τον Φρειδερίκο Α' της Πρωσίας το 1709.Μεταξύ άλλων, βρέθηκαν κατάλοιπα ενός σχολείου, δημαρχείου, νεκροταφείου, τα θεμέλια των τριών εκκλησιών του Αγίου Πέτρου - η τελευταία κατεδαφίστηκε στο 1964.

Η οργάνωση της Petriplatz εξετάζει το ενδεχόμενο να ανεβάσει το δράμα του Γκότχολντ Λέσινγκ «Ναθαναήλ ο Σοφός», η οποία πραγματεύεται ιδέες του Διαφωτισμού. Η παράσταση θα πραγματοποιείται σε ετήσια βάση στις 14 Απριλίου, την ημέρα της πρεμιέρας της στο Βερολίνο του 1783. Το έργο δημιουργήθηκε σε μία περίοδο κατά την οποία ο Φρειδερίκος ο Μέγας προωθούσε την ανεξιθρησκία.

«Στο πολιτικό ερώτημα: Τι μπορεί να κάνει η αρχιτεκτονική; η απάντηση είναι ότιτώρα η αρχιτεκτονική μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για ειρηνικό διάλογο, ο οποίος όμως παραμένει διάλογος», δηλώνει ο Κιούν.

Οι πρωτεργάτες του οίκου προσευχής και μαθητείας ελπίζουν ότι ο χώρος, ως σημείο συνάντησης διαφορετικών θρησκειών, θα γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ τους, βοηθώντας τους πιστούς να ανακαλύψουν τις ομοιότητές τους.


ΤΟ SITE ΤΗΣ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ!


Για κάποιους που ακόμα αμφισβητούν τον τελικό στόχο των μασόνων που μαζί με τη παγκόσμια κυβέρνηση είναι και η πανθρησκεία..
Ορίστε…το site της πανθρησκείας της νέας τάξης. Πρόκειται για το site ενός πανθρησκευτικού κτηρίου στην αστανα… πρωτεύουσα του Καζακστάν που πρόκειται να γίνει σε λίγα χρόνια πρωτεύουσα της παγκόσμιας κυβέρνησης. Μια πόλη για λίγους σκοταδιστές εκλεκτούς…που είναι ήδη γεμάτη από μασονικά κτήρια….
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΕΝΑΝ ΘΕΟ..ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ…ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΜΠΑΦΟΜΕΤ Η ΑΛΛΙΩΣ ΩΣ ΕΩΣΦΟΡΟ!
…εσείς ακόμη εθελοτυφλείτε ;
Δείτε το site religions-congress.org
Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Πρεσβύτεροι καὶ Διάκονοι· Θεοφιλὲς Ποίμνιο τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας μας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος· Ἡ Χάρις καὶ ἡ Εὐλογία παρὰ Θεοῦ νὰ εἶναι μετὰ πάντων ὑμῶν! ΟΠΩΣ εἶναι γνωστόν, συνεκλήθη πρὸ μηνὸς στὸ Κολυμπάρι Χανίων στὴν Κρήτη ἡ λεγομένη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», τὴν ὁποίαν προέβαλαν τὰ κοσμικὰ μέσα ἐνημερώσεως ὡς δῆθεν γεγονὸς ἰδιαίτερα σημαντικὸ καὶ ἱστορικό. Ἐπὶ ἕναν περίπου αἰῶνα, καὶ ἰδίως κατὰ τὴν τελευταία ἑξηκονταετία, τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως εἶχε τὴν πρωτοβουλία γιὰ τὴν σύγκληση μιᾶς τέτοιου εἴδ... περισσότερα »




Ο ΑΟΙΔΗΜΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΒΟΥΡΙΔΗΣ

*῾Ο ῾Ομολογητὴς ῾Ιεράρχης Μητροπολίτης,πρώην Φλωρίνης κ.Χρυσόστομος Καβουρίδης,῾Ηγέτης τῆς Μαρτυρικῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Πατρίου ῾Ημερολογίου ῾Ελλάδος 1870 - 7.9.1955. * Ως ελάχιστη ἀπότισι τιμῆς στὴν ἱερὰ μνήμη τοῦ συγχρόνου ῾Ομολογητοῦ τῆς ᾿Ορθοδοξίας,Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδη,ὑπενθυμίζουμε συνοπτικῶς ὡρισμένα βιογραφικὰ στοιχεῖα του,τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν ἀνάγλυφα τὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ σκεύους τῆς Θείας Χάριτος,πρὸς παραδειγματισμόν,στήριξιν καὶ ἐνίσχυσιν ἰδίως τῆς νεωτέρας γενεᾶς τοῦ ᾿Ακαινοτομήτου Πληρώματος τῆς ᾿Εκκλησίας,ἀλλὰ καὶ ἀναζωπ... περισσότερα »


Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ)


*ΤΟ ΣΕΠΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ* ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΒΟΥΡΙΔΟΥ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ: *1.* ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΣΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΑΡΧΗ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1936 ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ,* 2. *ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΑΡΧΗ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΟΥ, *3.* ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΥΩΔΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΦΗ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΚΑΙ *4.* ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ. ΠΡΕΣΒΕΙΑΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ! *1.ΑΠΟ... περισσότερα »

Περὶ τοῦ Συνοδικοῦ Ἑορτασμοῦ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας

*ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ* *Πρὸς ἅπαντα τὸν Kλῆρον καὶ τὸν Λαὸν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας* *ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Ἀττικοβοιωτίᾳ.* Ἀγαπητὰ τέκνα ἐν Κυρίῳ, *Ἡ* Ἑορτὴ τοῦ θριάμβου τῆς Ὀρθοδοξίας πλησιάζει. Ἡ Ἐκκλησία μας, ἡ ἀγωνιζομένη ὑπὲρ τῶν Πατρώων Παραδόσεων, ὀφείλει νὰ τιμᾶ ἐξόχως τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Πίστεως καὶ νὰ ἐπικαλῆται τὰς πρεσβείας αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ συγχρόνου Ἀγῶνος κατὰ τῶν αἱρέσεων. Διὰ τοῦτο: *α)* Τὴν πρωΐαν τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, 7 / 20 Μαρτίου 2016, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχι­πίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Καλλίνικος θὰ ... περισσότερα 


Ταφὴ ἢ Καῦσις τῶν Νεκρῶν;

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ Πρὸς τὸ Φριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας Ὁ Σεβασμὸς πρὸς τὴν ἱερότητα τοῦ Σώματος καὶ ἡ δῆθεν ἀξιοπρέπεια τῆς ἀποτεφρώσεως Tὸ σῶμα «σπείρεται (θάπτεται, ὅπως ὁ σπόρος, εἰς τὴν γῆν) ἐν φθορᾷ (φθαρτόν), ἐγείρεται (θὰ ἀναστηθῇ) ἐν ἀφθαρσίᾳ· σπείρεται (θάπτεται) ἐν ἀτιμίᾳ (ἄδοξον), ἐγεί- ρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται (θάπτεται) ἐν ἀσθενείᾳ (ἀνίσχυ- ρον), ἐγείρεται ἐν δυνάμει (δυνατόν)· σπείρεται σῶμα ψυχικὸν (ζωοποιούμενον / ἐμψυχούμενον ἀπὸ ζωϊκὴν φυ- σικὴν δύναμιν), ἐγείρεται σῶμα πνευματικὸν (ζωοποι- ούμενον ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα)...». (Α’ Κορινθ. ιε’ 42-45) Ἀγαπητοὶ ἐ... περισσότερα »


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ"

*ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ* *ΣΑΝ* γεγονὸς μιᾶς ἄνευ προηγουμένου καταπτώσεως, πνευματικῆς καὶ ἐθνικῆς, δύναται νὰ χαρακτηρισθῆ ἡ ψήφισις ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο τοῦ νόμου γιὰ τὸ «Σύμφωνο Ἐλεύθερης Συμβίωσης» Ὁμοφύλων, δηλαδὴ ἀνδρῶν μὲ ἄνδρες καὶ γυναικῶν μὲ γυναῖκες. *Καὶ* μάλιστα μὲ τὴν διαδικασία προωθήσεως ἐπείγοντος νομοθετήματος, παραμονὲς τῶν μεγάλων Ἑορτῶν τῆς Χριστιανοσύνης, ὡσὰν αὐτὸ νὰ ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον σοβαρὰ καὶ πιεστικὰ ζητήματα τῆς δύσμοιρης Πατρίδος μας, ἡ ὁποία στενάζει ὑπὸ τὸ βάρος ἀπεχθοῦς οἰκονομικῆς κρίσεως, ἐνῶ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ κύριο πρόβλημά της εἶναι τὸ δημο...περισσότερα »

Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος ''Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας''

*Ἱερὸς Καθεδρικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πειραιῶς, Τρίτη, 18.11/1.12.2015 + Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου  Μακαριώτατε, Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί.... Εἰσαγωγικὰ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ  καὶ ἡ σημασία τοῦ θέματος περὶ τῶν θεωρουμένων ὡς Η΄ καὶ Θ΄ Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη σήμερα, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς προκλήσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Καὶ ἡ μὲν Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 879, ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου, ἡ ὁποία... περισσότερα »


ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΝΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κ.ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

 Μὲ ἐκκλησιαστικὴ τάξη καὶ πάνδημο ἐνθουσιασμὸ ἡ ἐνθρόνιση τοῦ νέου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Γρηγορίου Μὲ δάκρυα καὶ ἐνθουσιασμὸ ὑποδέχθηκαν καὶ καλωσόρισαν οἱ Θεσσαλονικεῖς τὸ νέο τους Μητροπολίτη, κ. Γρηγόριο, ἀπόψε τὸ ἀπόγευμα στὴν τελετὴ ἐνθρονίσεώς του ,ἡ ὁποία τελέσθηκε στὸν Καθεδρικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν Θεσσαλονίκης. Κλῆρος καὶ λαὸς ὑποδέχθηκαν τὸν Σεβασμιώτατο κ. Γρηγόριο στὸ κεντρικὸ δρόμο πλησίον τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ, ὅπου σχηματίστηκε πομπὴ προπορευμένης τῆς Φιλαρμονικῆς Μπάντας τοῦ Παπαφείου, τῶν ἑξαπτέρυγων, τῶν λαβάρων, νέων ἐνδεδυμέ... περισσότερα »

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ.
*Σχόλιον **τού Πατρός **Ιωάννου Γλιόγκου **Πρωτοπρεσβυτέρου Πνευματικού Συγγραφέως *Όταν πρέπει νά βγάλουμε τά κάστανα από τήν φωτιά, ανάγκη είναι γιά νά μή καούμε νά έχουμε γνώση καί κατάλληλο εργαλείο, πόσο μάλλον όταν πρέπει νά ξεχωρίσουμε τήν ακρίβεια από τήν ανακρίβεια σέ θέματα δογματικά – εκκλησιολογικά – πνευματικά, δεδομένου πώς δέν είναι υλικής φύσεως όπως τά κάρβουνα καί τά κάστανα ώστε νά βλέπεις τί δέν μπορείς νά αγγίξεις καί πιό από τά δύο είναι τό ωφέλιμο… Αυτό πού κατά πρώτον πρέπει νά τονίσω είναι, πώς η Εκκλησία τού Χριστού είναι μία, καί όχι δύο – τρείς κατά τό τ...περισσότερα »




*****************************************
ἡ Ἱερὰ ἡμῶν Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καλεῖ τὰ τέκνα της ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ τὸν εὐρύτερον χῶρον τῆς Ἀττικῆς εἰς τὴν ὁμολογιακὴν Ἐκδήλωσιν, τὴν ὁποίαν διοργανώνει διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἐνενήκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς Ἡμερολογιακῆς Καινοτομίας...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Πρὸς ἅπαντα τὸν Κλῆρον καὶ τὸν Λαὸν
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας
Ἀγαπητὰ τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Ἐνενήκοντα ἔτη συνεπληρώθησαν ἀπὸ τὴν αὐθαίρετον ἑορτολογικὴν καινοτομίαν εἰς τὴν ἐν Ἑλλάδι Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν ἔτει 1924. Τοῦτο τὸ γεγονὸς ἀπετέλεσε τὸ ἄνοιγμα τῆς «κερκόπορτας» διὰ τὴν εἴσοδον πλήθους καινοτομιῶν καὶ ἅλωσιν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ταυτοχρόνως, ἀπετέλεσε τὸ ὁρόσημον τῆς ἐνάρξεως τοῦ Ἱεροῦ Ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν Πατρώων Παραδόσεων, ἐκ μέρους τῶν εὐσεβῶν ἐκείνων Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, ἤτοι τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντεστάθησαν εἰς τὴν ἐκφράγκευσιν τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ὅθεν, ἡ Ἱερὰ ἡμῶν Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καλεῖ τὰ τέκνα της ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ τὸν εὐρύτερον χῶρον τῆς Ἀτ-τικῆς εἰς τὴν ὁμολογιακὴν Ἐκδήλωσιν, τὴν ὁποίαν διοργανώνει διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἐνενήκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς Ἡμερολογιακῆς Καινοτομίας, εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς (Ο.Λ.Π.), Ἀκτὴ Μιαούλη 10, τὴν Κυριακὴν 17/30-11-2014 εἰς τὰς 6.00 μ.μ.
Κεντρικὸς Ὁμιλιτὴς θὰ εἶναι ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Καλλίνικος.
 Ἡ Ἐκδήλωσιςλαμβάνει χώραν ταυτοχρόνως μὲ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ Πάπα εἰς τὸ Φανάριον, γεγονὸς δηλωτικὸν τοῦ εἰς ποῖον κατήφορον ὡδήγησεν ἡ ἀποστασία τοῦ 1924 τοὺς καινοτόμους ἐπισκόπους, ἀλλὰ καὶ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ὅστις κατὰ πλειονότητα παρακολουθεῖ τὰ γενόμενα ἀπαθῶς καὶ ἐν ἀδιαφορίᾳ.
            Ἅπαντες, Κλῆρος καὶ Λαός, καλούμεθα νὰ δώσωμεν τὸ παρὸν εἰς τὴν ὁμο-λογιακὴν ταύτην Ἐκδήλωσιν.
Ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
† Ὁ Μα­ρα­θῶ­νος Φώτιος

ΔΗΛΩΣΙΣ ἐξ ἀφορμῆς τῶν θλιβερῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν Χίον
Μὲ ἀφορμὴ τὰ θλιβερὰ γεγονότα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Πατέρων Χίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος, ὡς ἐκπρόσωπος τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, προέβη στὴν ἀκόλουθη δήλωση:

«Εἶναι τρομακτικὸ νὰ διαπιστώνει κάποιος πὼς ἐν ἔτει 2015 δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς δημοκρατικῆς χώρα, μέλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἐνεργοῦν κατ' ἐντολὴν τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου τῆς κρατικῆς Ἐκκλησίας, εἰς βάρος θρησκευτικῆς μειονότητος.


Πρὶν κἂν τὸ σκήνωμα τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου κυροῦ Ἀμβροσίου ἀναπαυθῆ στὴν χιακὴ γῆ ὁ κ. Μᾶρκος μὲ πρόσχημα δῆθεν τὴν διαφύλαξη πολιτιστικῶν θησαυρῶν τοῦ νησιοῦ, ὅπως γράφουν τὰ τοπικὰ Μ.Μ.Ε. ζήτησε ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀρχὲς τὴν σφράγιση τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Ι.Μονῆς.

Διερωτώμεθα, πάνω σὲ ποιὰ νομικὴ βάση κινήθηκαν οἱ δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς ποὺ σφράγισαν τοὺς χώρους τῆς Μονῆς ἐπιχειρώντας μάλιστα νὰ σφραγίσουν ἀκόμη καὶ τὸ Ἱερὸ Βῆμα τοῦ καθολικοῦ τῆς; Μὲ ποιὰ ἁρμοδιότητα ὁ Μητροπολίτης τῆς κρατικῆς Ἐκκλησίας ζήτησε καὶ κέρδισε τὴν συνδρομὴ τῶν Ἀρχῶν σὲ μιὰ Ἱερὰ Μονὴ ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα ἀνήκει στὴν Ἐκκλησία τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν;

Γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, βλέπουμε τὸ ἑλληνικὸ Κράτος ὄχι μόνο νὰ παραμένει θεατὴς ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐνεργὸς παράγων στὴν καταπάτηση τῶν θρησκευτικῶν μᾶς ἐλευθεριῶν. Τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ τοπικὴ ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα θρηνεῖ τὴν ἀπώλεια ἑνὸς σπουδαίου ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, τὴν ὥρα ποὺ τὸ σκήνωμα τοῦ παραμένει ἄταφο, ἐπιχειρεῖται ἡ ἁρπαγὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἀπὸ τὸν κρατικὸ Μητροπολίτη ποὺ ἀνερυθρίαστα προκαλεῖ τὸ κοινὸ αἴσθημα... ἐπειδὴ ἁπλὰ μπορεῖ!

Καλοῦμε τὸν κ. Ὑπουργό τῆς Δικαιοσύνης ἀλλὰ καὶ τὴν κα. Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου νὰ παρέμβουν ἄμεσα ὥστε νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ ἔννομη τάξη.

Ὡς πότε οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς πολῖτες β΄κατηγορίας; Μήπως πρέπει νὰ γίνουμε Μουσουλμᾶνοι γιὰ νὰ κερδίσουμε δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῶν θρησκευτικῶν μᾶς ἐλευθεριῶν;».

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ